Goryczka Klusjusa – piękność w pełnej krasie...

Rośnie na wapieniu i właśnie teraz rozkwita w Tatrach w pełnej krasie. Mowa o goryczce Klusjusza, której szukał w górach specjalnie dla czytelników Watry jeden z jej reporterów. Jest to największa z tatrzańskich goryczek, a spotkaliśmy ją na wapiennych turniczkach w rejonie Doliny Małej Łąki i Miętusiej. Zachęcamy przy okazji do górskich spacerów, bo kwiatów tatrzańskich ciągle przybywa, a maj i czerwiec to okres kiedy jest ich w górach najwięcej.

Goryczka krótkołodygowa, (syn. goryczka Klusjusa) Gentiana clusii – to gatunek rośliny należący do rodziny goryczkowatych.  To środkowo i południowoeuropejska roślina górska, która występuje w Alpach, Karpatach, Chorwacji i Czarnym Lesie. W Polsce występuje wyłącznie w Tatrach, tak jak pisałem, wyłącznie na podłożu wapiennym. Jest tutaj dość pospolita. Status gatunku we florze Polski: gatunek rodzimy. Gatunkowa nazwa rośliny pochodzi od francuskiego botanika oraz lekarza Charlesa de L'Écluse (Clusiusa). Osiąga nawet do  8 cm wysokości. Kwitnie od kwietnia do czerwca. Zapylana jest przez motyle, pszczoły i trzmiele, do samozapylenia dochodzi rzadko. Podczas deszczu i złej pogody kwiaty stulają się w pąk, chroniąc słupek i pręciki. Siedlisko roślinne. Rośnie w górach, wyłącznie na podłożu wapiennym, na halach, uskokach skalnych, pastwiskach i niskich torfowiskach. Preferuje stanowiska nasłonecznione. W Tatrach występuje od regla dolnego po piętro halne, a więc na wysokościach 935-2000 m n.p.m. Podlega ochronie również na terenie Słowacji.