Nieobecne miasto

12 września 2016 roku o godz. 19.00, w kawiarni Południk Zero na ulicy Wilczej 25 w Warszawie, o nieznanym obliczu Zakopanego opowiedzieli autorzy książki Nieobecne miasto. Przewodnik po nieznanym Zakopanem: Kuba Szpilka, Piotr Mazik i Maciej Krupa, wydanej przez Wydawnictwo Czarne przy udziale Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem.

Na wypełnionej szczelnie sali poza autorami znaleźli się miłośnicy Zakopanego, przyjaciele autorow i stali bywalcy Południka Zero oraz przedstawiciel Wydawnictwa Czarne.

Nieobecne miasto to nietypowy przewodnik. Nie opisuje miejsc pięknych, atrakcyjnych i niepowtarzalnych. Prowadzi raczej po ciemnych zaułkach, przestrzeniach zapomnianych i wyrzuconych z pamięci. Pokazuje trzy wymiary Zakopanego, które dotąd traktowano po macoszemu albo pomijano wstydliwym milczeniem. Bo Zakopane nie byłoby takie, jakie jest, bez ciężkiej pracy i wysiłku licznych przybyłych i osiadłych tu ceprów, bez wielu sanatoriów i zaludniających je tysięcy gruźlików, i wreszcie bez społeczności zakopiańskich Żydów, którzy podczas drugiej wojny światowej podzielili los pobratymców w całej Europie. Jak pisza autorzy książki - „Jesteśmy przekonani, że Zakopane można spotkać inaczej. W niespiesznej wędrówce, poświęcając więcej uwagi miejscom niby znanym i tym zgoła pospolitym, pamiętając przy tym, że nasza wiedza – osobliwie o przestrzeniach kulturowo istotnych – zawsze jest zmityzowana, co nie znaczy nieprawdziwa, jednostronna wszak i upraszczająca. Jak piszą autorzy książki Nieobecne miasto miniprzewodnik, który tutaj przedstawiają, to zachęta do tego rodzaju spacerów. Po przestrzeni i czasie. W materii miasta wypatrujemy ludzi i ich nieoczywistych historii, a zjawiska i procesy uobecniają się nam w architektonicznym zamęcie i urbanistycznym nieporządku. Nawet brak, nieobecność stają się ciekawe, gdy jesteśmy w stanie zwrócić na nie uwagę i myśleć o ich znaczeniu. Czy przydaje to Zakopanemu urody? Pewnie nie. Czyni je niemniej miejscem ciekawszym, mniej banalnym. Nasi nieoczywiści przewodnicy: ceprzy, gruźlicy i Żydzi, pozwalają nam ćwiczyć wyobraźnię, praktykować pamięć i, tropiąc ślady, uczyć się uważności”.