180. Wieczór na Harendzie – Jan Stalony-Dobrzański

W sobotni, śnieżny wieczór 22 kwietnia, w Muzeum Jana Kasprowicza Stowarzyszenie Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza zorganizowało 180. Wieczór na Harendzie. Wystąpił Jan Stalony-Dobrzański, poeta, architekt, trzykrotny zdobywca głównej nagrody w Konkursie Jednego Wiersza im Jerzego Tawłowicza organizowanym przez Tygodnik Podhalański.

Wiersz-zdobywca głównej nagrody Konkursu Jednego Wiersza w roku 2016
GONTOWEGO
Wy – deseczki
deszczułeczki
gdzie tłumnie bieżycie?

Kurów pianiem
jutrzni staniem
kędy tak spieszycie?

A my z boru przyszły
z lasu cienionego
nad Ptaszkowe Trony
tańczyć gontowego

Kołomyjkę zacząć
polki nie przestawać
w tańcu
niby gwiazdy
nad wiekami
stawać

Listeczki, listeczki
powiedzcie na wietrze
czemu one tańczą
w górę, w dół, poprzecznie?

Listeczki, listeczki
powiedzcie – zielone
czemu one tańczą
aż nad nieboskłony?

Wy – deseczki
deszczułeczki
gdzie, gwarne dążycie?

Mchem srebrzone
dziegciem wrone
kędy tak spieszycie?

A my z boru przyszły
z lasu szeptanego
komu mówią dzwony
tańczyć gontowego

Zakołysać, skoczyć
po kolana
w wiosnę
śmiałym pląsem splątać
Nogi Boga
bose

Motyle, motyle
usiądźcie tu, miłe
czemu one tańczą
niczym w sadzie chwile?

Motyle, motyle
usiądźcie, swobodne
czemu one tańczą
jakby święto co dnia?

Wy – deseczki
deszczułeczki
gdzie, śmiałe bieżycie?

Iskier graniem
wirowaniem
kędy tak spieszycie?

A my z boru przyszły
z lasu żywicznego
gdzie trzaskają snopy
tańczyć gontowego

Od piekła
do nieba
oberka przetoczyć
serca
jak kamienie
w twardy płacz utoczyć

Płomienie, płomienie
żałobnicze świece
czemu one tańczą
jak młodzieńcy w piecu?

Płomienie, płomienie
nie sycone, głodne
czemu one tańczą
komu te pochodnie?