Dramatyczny koniec Młodej Polski – (re)wizje

Pracownia Historii Dramatu 1864-1939 przy Instytucie Literatury Polskiej Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, Stowarzyszenie Przyjaciół Twórczości Jana Kasprowicza, Katedra Dramatu i Teatru, oraz Katedra Literatury Współczesnej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II zorganizowały w dniu 2 marca konferencję naukową „ Dramatyczny koniec Młodej Polski – (re)wizje”.

Konferencja odbyła się  Muzeum Jana Kasprowicza na Harendzie. Jej celem była analiza dramatyczno-teatralnej spuścizny epoki modernizmu z perspektywy odzyskania niepodległości oraz zjawisk związanych z kontynuacją i ewolucją poszukiwań artystycznych. Podjęto interesującą  refleksję nad obecnością dziedzictwa Młodej Polski w kulturze literackiej i teatralnej kolejnych lat – od dwudziestolecia międzywojennego po współczesność.

  Dyskutowano wokół dramatów Stanisława Wyspiańskiego, Tadeusza Micińskiego, Stanisława Przybyszewskiego, Stefana Żeromskiego, Jana Kasprowicza oraz innych, zarówno uznanych, jak i zapomnianych twórców kształtujących obraz dramatu i teatru epoki. 

 Spotkanie zakończył wieczór autorski  „A przecież zebrałem tyle słów w jednej linii”Karola Samsela,  który zaprezentował wiersze z tomu „Z domami ludzi” oraz poemat „Autodafe”.