Koncert - KRÓL

22 lipca 2018 (niedziela), godz. 19:00. Zakopane ul. Krupówki 12. KRÓL - po raz pierwszy na koncercie w Zakopanem. Błażej Król to jeden z najbardziej utytułowanych muzyków i tekściarzy młodego pokolenia.

Pierwszy album UL/KR (duetu z Maurycym Kiebzakiem Górskim) wzbudził entuzjazm i został okrzyknięty przez dziennikarzy muzycznych koncernu „Agora” - „Płytą Roku 2012”. Pozytywne recenzje ukazały się także w tygodnikach „Newsweek”, „Przekrój”, w pismach branżowych, zapewniając czołową pozycję w rankingach najważniejszych płyt wydanych w Polsce, w kategoriach muzyki alternatywnej, elektronicznej, czy indie rockowej.

Rok 2015 za albumy sygnowane „Król” przyniósł prestiżowe nagrody: Nagrodę artystyczną miasta Torunia im. Grzegorza Ciechowskiego, oraz nominację do Paszportów Polityki. W uzasadnieniu nominacji czytamy: Album „Wij” opisywaliśmy w POLITYCE jako pełen paradoksów: chłodny, a zarazem romantyczny, syntetyczny w brzmieniach, a zarazem naturalny w ekspresji… Jego znakiem rozpoznawczym stała się oszczędna forma bardzo krótkich piosenek, w których ważną rolę gra pojedyncze słowo, skojarzenie, przenośnia, każda fraza, dźwięk i pauza. („Polityka” 8.12.2015). W 2016 roku Błażej Król został uhonorowany gorzowską Nagrodą im. Janusza Słowika a rok później również Nagrodą Kulturalną Prezydenta Miasta Gorzowa Wielkopolskiego – Motylem.

Najnowszy album ,,Przewijanie na podglądzie” - muzyka i teksty związanego przed laty z UL/KR a od lat solowo torującego sobie drogą z niezależnego światka na sceny największych festiwali i  na łamach opiniotwórczej prasy muzycznej - ukazał się w marca  tego roku. Za jego miks i master odpowiada Piotr Emade Waglewski, a okładkę stworzyła Barrakuz. Muzykę i słowa napisał Błażej Król. To 9 numerów składających się na półgodzinny wgląd w równie poetycki jak naturalny, emocjonalny acz przyziemny, wewnętrzny świat artysty. Znany z jego wcześniejszych dokonań chłód grzeje się tu w cieple tropikalnych wręcz niekiedy perkusjonaliów, retro zabiegi wykorzystywane są na sposoby zupełnie nieprzewidywalne (przywodząc niekiedy na myśl bezfalowy Nowy Jork), a intymność naprawdę rzadko przyjmuje w piosenkach równie chwytliwe i bliskie formy. Bo o ile jest to z całą pewnością świetny przykład outsider music - muzyki osobnej, indywidualnej i ze sporą dezynwolturą podchodzącej do materii dźwiękowej, rządzących nią zasad i dzielących ją gatunków - to również rzadka próbka insider popu - terminu dotychczas nieistniejącego ale dojmująco potrzebnego do opisu równie szczerej jak filmowej, osobnej acz uniwersalnej muzyki zawartej na „Przewijaniu…”. Więc teraz, proszę wszyscy za mną, w bezmyślną wściekłość, miasto i tłum. W ścianę, pod dywan, na tło i wygaszacz. Do domu.