Czarne na białym

Urząd Miasta Zakopanego, Wydawnictwo Czarne, Muzeum Tatrzańskie, Galeria Dom Doktora oraz Fundacja „Zakopiańczycy. W poszukiwaniu tożsamości” zapraszają na spotkanie z cyklu „Czarne na białym”, z udziałem PIOTRA WOJCIECHOWSKIEGO, autora książki KARTKI HOLNYM POTARGANE. Z kronik Podhalańskiej Akademii Wiedzy. Spotkanie odbędzie się dnia 5 grudnia 2025 roku, w piątek, o godz. 18:00, w Galerii Dom Doktora w Zakopanem przy ul. Witkiewicza 19. Rozmowę poprowadzi Maciej Krupa. Wstęp wolny – zapraszamy! Wydarzenie jest współfinansowane ze środków Urzędu Miasta Zakopanego.

Dla osób, które z rozmaitych względów nie będą mogły dołączyć do nas w Domu Doktora, spotkanie będzie nagrywane na video i po kilku dniach dostępne na kanale YouTube Fundacji „Zakopiańczycy. W poszukiwaniu tożsamości”, pod adresem:

https://www.youtube.com/@fundacjazakopianczycy9887

W wyszukiwarce YouTube można też wpisać po prostu: „Fundacja Zakopiańczycy”

* * *

Kartki holnym potargane to swoisty bilans, który autor sporządza po latach. Nie autobiografia, ale swoista kronika tej zasłużonej instytucji kultury, jaką jest Podhalańska Akademia Wiedzy, która – jak powszechnie wiadomo – została postawiona w stan likwidacji, zanim jeszcze została założona. Pojawiła się w pierwszej powieści Piotra Wojciechowskiego Kamienne pszczoły w latach sześćdziesiątych i nieustannie pojawia się w rozmaitych jego tekstach jako kluczowa instytucja Tatr i Podtatrza. W książce zebrał sylwetki wybitnych akademików, wśród nich między innymi Wojciecha Niedziałka, Jana Antoła i Stefana Chałubińskiego, wykłady innego wybitnego akademika – profesora Wawrzyńca Kwaśnicy oraz liczne opowieści związane z Akademią, Tatrami i Podtatrzem. Sam autor jest, jak wiadomo, Syndykiem Masy Upadłościowej Podhalańskiej Akademii Wiedzy, a jego nieśmiały rozmówca Samowolnym Asystentem w Instytucie Sabały, jednej z ważniejszych agend PAW. Zapowiada się wieczór pełen wzruszeń. 

* * *

Piotr Wojciechowski (ur. 1938)– najchętniej przedstawia się jako taternik, narciarz, grotołaz, a dopiero na drugim miejscu wymienia swoje profesje artystyczne, przyznaje, że bywa poetą, prozaikiem, reżyserem filmowym, scenarzystą, krytykiem filmowym, publicystą. Jako rysownik brał udział w wystawach w Zakopanem i Warszawie. Urodził się w Poznaniu w rodzinie lekarzy, wojnę i lata szkolne spędził w Lublinie, ukończył uniwersyteckie studia geologiczne we Wrocławiu, tam związał się ze środowiskiem ludzi gór. Studiował dalej – uzyskał absolutorium z dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim, potem dyplom na reżyserii w PWSTiF w Łodzi. Kiedy nakręcił film średniometrażowy Stacja Bezsenność (1974), uznano, że nie powinien już robić filmów. 

Jego debiut literacki Kamienne pszczoły, a także druga książka – Czaszka w czaszce, stały się powieściami kultowymi, potem opublikował jeszcze kolejne powieści i zbiory opowiadań, między innymi dziejącego się w Zakopanem i Tatrach Harpunnika otchłani, zbiory esejów, felietonów, tomiki poezji, książki dla dzieci. Jego utwory były tłumaczone na niemiecki, angielski, czeski, węgierski i słoweński. Jest laureatem kilku nagród literackich – w tym Nagrody Kościelskich (1978) oraz Nagrody Kornela Makuszyńskiego (1994). Przyczynił się do wydania zbioru poezji góralskiej poetki Hanki Nowobielskiej Mój świątek. Był członkiem Rady Etyki Mediów, zasiadał w Radzie Języka Polskiego. W latach 2003⁠–⁠2005 sprawował funkcje prezesa Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Pisze scenariusze i krytyki filmowe. Uczył wiedzy o scenariuszu i pisania scenariuszy w Szkole Filmowej w Łodzi, był także wykładowcą Pracowni Prozy w Laboratorium Reportażu UW.