Wieczór pamięci Ryszarda Kaczorowskiego w Czerwonym Dworze

W willi Czerwony Dwór odbyło się wyjątkowe spotkanie z cyklu „Wieczory w Czerwonym Dworze”, poświęcone postaci Ryszarda Kaczorowskiego– ostatniego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej na Uchodźstwie, żołnierza Armii Andersa, harcerza, działacza niepodległościowego oraz Honorowego Obywatela Miasta Zakopane. Licznie zgromadzonych gości powitała p. Koordynator Centrum Kultury Rodzimej, Małgorzata Wnuk, podkreślając, jak ważne jest pielęgnowanie pamięci o osobach, które swoją postawą i życiem budowały ciągłość państwa polskiego.

Spotkanie poprowadził Piotr Bąk, były Burmistrz Miasta Zakopanego i Starosta Tatrzański, który przybliżył zebranym drogę życiową bohatera wieczoru – od działalności w Szarych Szeregach w Białymstoku, przez zesłanie i służbę w Armii Andersa, udział w kampanii włoskiej i bitwie o Monte Cassino, aż po wieloletnią działalność na emigracji.

Szczególne miejsce w narracji zajęła historia przekazania insygniów władzy państwowej w dniu 22 grudnia 1990 roku, kiedy to prezydent Ryszard Kaczorowski przekazał je nowo zaprzysiężonemu Prezydentowi Lechowi Wałęsie na Zamku Królewskim w Warszawie, symbolicznie zamykając rozdział władz RP na uchodźstwie i potwierdzając ciągłość niepodległego państwa polskiego.

Wieczór wzbogaciły osobiste wspomnienia zaproszonych gości. O swoich spotkaniach z Prezydentem mówili Ks. Infułat Stanisław Olszówka, Maria Mateja-Torbiarz, była Naczelnik Wydziału Kultury Urzędu Miasta Zakopane z córką Magdaleną Pelc, p. Joanna Staszak, Naczelnik Wydziału Kultury i Komunikacji Społecznej oraz zakopiańska artystka- malarka p. Barbara Baniecka- Dziadzio. 

Ich świadectwa nadały wydarzeniu szczególnie poruszający i osobisty wymiar.

Nie zabrakło również refleksji nad tragiczną śmiercią Prezydenta, który zginął 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem.

Wspominano go jako człowieka wielkiej skromności, honoru i konsekwentnej służby Polsce.

Wieczór w Czerwonym Dworze stał się nie tylko lekcją historii, lecz także chwilą zadumy nad znaczeniem wierności wartościom, odpowiedzialności za Ojczyznę oraz rolą pamięci w budowaniu wspólnoty.