Ravensbrück - obóz śmierci dla kobiet

8 grudnia w Zakopiańskim Centrum Edukacji im. Heleny Modrzejewskiej Podhalański Uniwersytet Trzeciego Wieku zorganizował spotkanie poświęcone kobietom, więźniarkom niemieckiego obozu koncentracyjnego w Ravensbrück. Na tę okoliczność pracownicy Biblioteki Pedagogicznej w Zakopanem przygotowali wystawę prezentującą biogramy kobiet więźniarek z Ravensbrück i fotografie prac wykonywanych przez nie podczas pobytu w obozowym piekle. Swoimi wspomnieniami o jednej z więźniarek, która była po wojnie jego nauczycielką podzielił się Artur Franczak, dyrektor Wojewódzkiej Biblioteki Pedagogicznej w Nowym Sączu. Wykład pod tytułem „ Ocalały nie po to, aby żyć , ale by dać świadectwo” połączony z prezentacją multimedialną przygotowała i wygłosiła Elżbieta Kyc – kierownik Biblioteki Pedagogicznej w Zakopanem.

Była to opowieść snuta na podstawie książki byłej więźniarki obozu A.Gawlikowskiej –Świerczyńskiej, osoby pogodnej, patrzącej po kilkudziesięciu latach z dużym dystansem na ponurą, obozową rzeczywistość, przesiąkniętą smrodem palących się zwłok.

W tych wspomnieniach pozostało przede wszystkim dobro, które ocalało. Okrucieństwo – głód, bicie, poniżanie, eksperymenty medyczne prowadzące do cierpienia, kalectwa, śmierci, codzienne wyczytywanie nazwisk więźniarek skazanych na rozstrzelanie - zostało jakby zepchnięte w niepamięć. Zło po latach jest mniej ważne dla tych , którzy przeżyli. Liczy się dobro. Kiedy dzień przed wykonaniem wyroku śmierci informowano o tym ofiary, to dziewczyny czesały się, aby ładnie wyglądać. Pomagały im w tym koleżanki. Polki były dzielne, nie trzeba było ich krępować, podawać środków uspokajających...   

Po latach nie ma winnych. Kogoś, kiedyś skazano. Mamy wspólną Europę i oby nie zunifikowaną historię z której po latach niepostrzeżenie znikną takie miejsca jak Ravensbrück.

Nie traćmy pamięci.

Wystawę można oglądać w Bibliotece Pedagogicznej w Zakopanem.